สถาบันสุวรรณภูมิศึกษา ธัชชา ได้เข้าร่วมการประชุมภายใต้หัวข้อ “สุวรรณภูมิ ดินแดนที่มีอยู่จริง มรดกร่วมด้านความทรงจำของภูมิภาคอาเซียน : ความหลากหลายของผู้คน ภาษา และ วัฒนธรรม” ในงานมหกรรมงานวิจัยแห่งชาติ 2567 (Thailand Research Expo 2024)

เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 29 สิงหาคม 2567 ผศ. ชวลิต ขาวเขียว ผู้อำนวยการสถาบันสุวรรณภูมิศึกษา ธัชชา ได้เข้าร่วมจัดงานและบรรยายในการประชุมภายใต้หัวข้อ “สุวรรณภูมิ ดินแดนที่มีอยู่จริง มรดกร่วมด้านความทรงจำของภูมิภาคอาเซียน : ความหลากหลายของผู้คน ภาษา และ วัฒนธรรม” โดยได้รับเกียรติจากนางสาวฉัตต์ธิดา บุญโต ผู้อำนวยการธัชชา กล่าวเปิดการประชุมฯ

ผศ. ชวลิต ขาวเขียว ได้บรรยายเรื่อง “คุณค่าสุวรรณภูมิ มรดกทางวัฒนธรรมเชื่อมโลก” กล่าวถึงความสำคัญและความเป็นมาของสุวรรณภูมิ ความก้าวหน้างานวิจัยด้านสุวรรณภูมิที่เกิดขึ้นในระยะที่ผ่านมา โดยการดำเนินงานได้รับความร่วมมือจากนักวิจัยของไทยและต่างประเทศ จนเกิดเป็นองค์ความรู้ประวัติศาสตร์ที่สำคัญในระดับภูมิภาค การประชุมในครั้งนี้ ถือเป็นการเผยแพร่องค์ความรู้ที่ได้จากงานวิจัยของสถาบันสุวรรณภูมิศึกษา ธัชชา ซึ่งประมวลจากแผนงานวิจัยเชิงลึกและต่อยอดองค์ความรู้สุวรรณภูมิ ตามคุณค่า 5 มิติ บนฐานปัจจัยทั้ง 4 ด้าน โดยมีนักวิจัยที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านจากหลากหลายหน่วยงานมาร่วมกันดำเนินงานวิจัยและได้ให้เกียรติมาบรรยายทั้ง 4 ด้าน ดังนี้

- ด้านภูมิศาสตร์การตั้งถิ่นฐานและเชื่อมโยงพื้นที่ในสุวรรณภูมิ จากงานวิจัย สุวรรณภูมิถึงทวารวดี: ความสำคัญของเมืองโบราณในประเทศไทยในบริบทเครือข่ายการค้าและศาสนาของโลกในช่วง 2,300 – 1,000 ปีมาแล้ว โดย รศ.ดร.สฤษดิ์พงศ์ ขุนทรง คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

- ด้านเทคโนโลยีวิทยาการและการผลิตในสุวรรณภูมิ จากงานวิจัยเรื่อง เทคโนโลยีวิทยาการและการผลิตด้านโลหะวิทยา ในดินแดนสุวรรณภูมิ โดย ดร.ภีร์ เวณุนันทน์ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

- ด้านผู้คนในสุวรรณภูมิ จากงานวิจัย ประวัติศาสตร์ผู้คนในดินแดนสุวรรณภูมิจากเอกสารจีนและอินเดียโบราณ โดย ดร.พิภู บุษบก คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และการผสมผสานทางพันธุกรรมของผู้คนในดินแดนสุวรรณภูมิ โดย รศ.ดร.วิภู กุตะนันท์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

- ด้านศิลปะและวัฒนธรรมในสุวรรณภูมิ จากงานวิจัย สุวรรณภูมิและทวารวดี : บทบาทของเครือข่ายการค้าและศาสนา จากหลักฐานจารึก โดย ดร.อุเทน วงศ์สถิตย์ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

ทั้งนี้ เมื่อได้นำ “มรดกแห่งสุวรรณภูมิ” มาผ่านการบูรณาการ “ศาสตร์และศิลป์” เข้าด้วยกัน จนเป็น “คุณค่าสุวรรณภูมิ” จึงก่อเกิดต้นทุนทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญา ซึ่งนับเป็นองค์ความรู้ประวัติศาสตร์ที่สำคัญของอาเซียน ที่เชื่อมโยงผู้คนในดินแดนแห่งนี้เข้าด้วยกันอย่างลึกซึ้งและแน่นแฟ้น และการขับเคลื่อนวิถีแห่งภูมิอารยธรรมสุวรรณภูมิ ถือเป็นแนวทางที่สำคัญในการนำคุณค่ารากเหง้าของพื้นที่ที่สามารถเติมสู่ความสมบูรณ์และยั่งยืน รวมถึงการพัฒนาที่เน้นการฟื้นชีวิต สังคม และการสร้างความตระหนักให้สังคมในโลกได้รับรู้ถึงภูมิปัญญาอันยิ่งใหญ่ของพื้นที่ต่อไป